2006/Feb/21

เตรียมตัว
ขั้นแรก ถ้ามั่นใจแน่แล้วว่าเป็นตายร้ายดีก็จะไปดูให้ได้ ก็รีบหาจับจองบัตรเป็นของตัวเองจะดีที่สุด เพราะถ้ามัวชักช้าโอ้เอ้ บัตรของศิลปินสุดที่รักอาจจะขายหมดแล้วก็ได้ (เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเต็มแฮะ แต่ตอนไปดูมวยปล้ำ WWE เห็นเต็มทุกที่ฟร่ะ) แต่ถ้าคิดว่าไปก็ได้ไม่ไปก็ได้ ก็อาจจะรอบัตรฟรี หรือบัตรแจกอะไรเทือกนั้น หรืออาจจะเป็นบัตรโคตรจะลดราคา (แบบ 100 rock festival คราวนี้) ผู้ที่ซื้อบัตรราคาเต็มไปแล้ว ถ้ามีพลังเหลือก่อนไปดู ให้โทรไปเม้งกับบริษัทผู้จัดงาน อาจจะได้สิทธิพิเศษ ในฐานะคนพิเศษ (ที่จ่ายราคาเต็ม)

คอนเสิร์ตเมืองไทย มักจะแบ่งตามชนชั้น วรรณะ (กำลังเงิน) ถ้าศิลปินมันส์ ๆ ก็ต้องบัตรหน้าสุด บัตรยืน อย่าเผลอไปซื้อบัตรนั่งเชียว คุณจะได้นั่งตบมือกับเพลงร็อก (เพราะคนทั้งอัฒจันทร์เค้านั่งเป็นเพื่อนคุณ) ฉะนั้น เตรียมเก็บเงินค่าขนมส่วนนึงเป็นค่าดูคอนเสิร์ต ซื้อบัตรแพง ๆ ไปเลย ท่องไว้ ว่าคุณจะได้ดูพวกเค้าครั้งเดียวในชีวิตที่เมืองไทย (ยกเว้น Oasis มาได้ไงวะ สองรอบ)

เมื่อได้บัตรมาครอบครองแล้ว สิ่งที่ควรทำขั้นต่อไปเพื่อให้การดูคอนเสิร์ตมีอรรถรสคือ รีบร้องเพลงฮิตให้ได้ ! อะ มันสำคัญมากนะคุณ การที่คุณได้แหกปากร้องเพลงไปพร้อม ๆ กับนักร้องระดับโลก สุดยอด ถ้านึกไม่ออกว่าจะร้องเพลงอะไร ถ้าเป็นศิลปินที่ออกมาชุดเดียวก็ร้องมันไปทั้งอัลบั้ม แต่ถ้าศิลปินเก่า ๆ แก่ ๆ ก็เอาเป็นว่าเพลงซิงเกิ้ล (แฟนเพลงน่าจะเก็งกันถูก) หรือไม่ก็เก็งจากลิสต์เพลงที่ไปเล่นที่ประเทศอื่น ๆ โดยรวมแล้วก็คล้าย ๆ กันแหละ อาจจะมีเปลี่ยนนิดหน่อยตามแต่อารมณ์ศิลปิน

ก่อนวันแสดง
ถ้าคุณไม่ได้อึดเป็นวัวเป็นควายล่ะก็ ก่อนวันแสดงซักหนึ่งวันก็ควรจะพักผ่อนนอนหลับให้เพียงพอ รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ เชื่อเหอะ ว่าเป็นคนดูก็ต้องใช้พลังงานไม่แพ้ศิลปินเหมือนกันแหละ เตรียมตัวเต้นให้เต็มที่ อย่าลืมเตรียมชุดดูคอนเสิร์ตไว้ด้วยล่ะ (ถ้าไปดู 50 Cents แล้วใส่กางเกงขาเดฟ เสื้อสูทเก่า ๆ ทาตาดำ ๆ หวีผมปัดเนี้ยบ ๆ อาจถูกเนรเทศออกจากบริเวณงานได้)

ศึกษาเส้นทางสถานที่แสดงให้ดี (เช่น เมืองทองธานีมันใหญ่มาก อาจจะเสียเวลาหาเป็นครึ่งชั่วโมง)

วันแสดง
ถ้าต้องการยึดพื้นที่หน้าสุด ติดรั้วขอบเวที ได้สัมผัสกลิ่นเหงื่อของศิลปินแล้วล่ะก็ ควรมาก่อนเวลาประตูเปิด 2 ชั่วโมง พวกเราคนไทย มีมารยา เอ๊ย มารยาท ไม่ใช่ไอ่พวกต่างชาติที่ชอบมาแทรกแซงพื้นที่ เบียดกันหน้าด้าน ๆ (โฉด ๆ ใคร ๆ ก็อยากอยู่ข้างหน้าทั้งนั้นแหละ) ดังนั้น ให้รีบมา แล้วก็ไปต่อแถวที่ประตูทางเข้าไว้เลย เข้าไปให้เกาะพื้นที่รั้วให้แน่นที่สุด มีน้ำใจแบ่งที่ให้ครึ่งตัวเท่านั้น มิฉะนั้นคุณจะไหลออกจากทำเลทองโดยไม่รู้ตัว

รำลึกไว้ว่า คอนเสิร์ต ไม่อนุญาต ให้นำอาหารและเครื่องดื่มเข้างาน รวมถึงกล้องถ่ายรูป อย่าคิดว่าเห็นคนอื่นเอาเข้าไปได้แล้วคุณจะรอด คิดไว้ว่าเราอาจจะไม่ดวงดีเหมือนชาวบ้านเค้า ถ้าเอากล้องมาแล้วต้องเอาไปฝาก เสี่ยงต่อการสูญหาย 50/50

ถ้าคุณถือกระป๋องเบียร์ เพื่อหวังว่าจะเอาเข้าไปดื่มในคอนเสิร์ตแต่พบว่าเจ้าหน้าที่ไม่ให้เอาเข้าไป อย่าเสียเวลาต่อล้อต่อเถียง ทิ้งเบียร์ไป เบียร์คุณหากินใหม่ได้ แต่คอนเสิร์ตเสียแล้วเสียเลยนะจ๊ะ

การเบียดกัน เหยียบเท้ากัน กระแทกกัน ในงานคอนเสิร์ตไม่ใช่เรื่องแปลก อย่ามองหน้าหาเรื่อง เราไม่ใช่ลูกเหลิม พยายามหามิตร (เราคนไทยนี่เนาะ) แต่ถ้าเป็นคอนเสิร์ตสุนทราภรณ์แล้วเกิดเหตุการณ์แบบนี้ให้พิจารณาโดยใช้วิจารณญาณ (ฮ่า ๆ)

ถ้าไม่อยากเข้าไปดูวงเปิดให้เข้าช้ากว่าเวลาประตูเปิดซัก 1 ชั่วโมง จะได้ไม่ต้องเห็นภาพคนดูกดดันวงเปิด (local band) เอาเหอะ นี่เป็นบันไดก้าวสู่ความสำเร็จ ก่อนจะมีชื่อเสียงต้องทนสายตากดดันขับไล่ได้ (แต่ถ้าเป็นประเทศนอก oops ! ต่างประเทศ คนดูจะแย่งกันเข้าเพื่อจะดูวงเปิดด้วย เพราะวงเปิดก็วงดัง ๆ นี่เอง แบบว่านับถือกัน ออกทัวร์ด้วยกัน ไม่ได้ถือว่ามีวรรณะต่างกันแต่อย่างใด (นับว่าเป็นเกียรติด้วยซ้ำ) คนดูก็กำไรสองต่อ ... หวานน

ทุกความมันส์ต้องมีขอบเขต ไอ่แบบว่าอารมณ์ขึ้น เครื่องร้อนแล้วโยนของขึ้นไปบนเวทีนี่ขอเถิด มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าประทับใจแน่ ๆ ฉะนั้นควบคุมสติตัวเองให้ดีด้วย (ใครที่รู้ตัวว่าหลุดบ่อย)

เล่น body surf ให้มีสติด้วย ถ้าคุณเป็นคนที่เพื่อน ๆ ไม่รัก สังคมรังเกียจ เท้าเหม็น อย่าเล่น เพราะอาจจะไม่มีคนรับต่อ หัวโหม่งโลกเอาง่าย ๆ (ตัวอย่างจากงาน 100 rock เห็นฝรั่งตกมาหัวแตก 1 ราย ฮ่า ๆๆ)

ระหว่างการแสดง ถ้าคุณยืนอยู่บริเวณริมรั้ว แล้วมีเจ้าหน้าที่ให้น้ำหรือแอมโมเนีย รับมา แม้ว่าคุณไม่ต้องการ ส่งต่อให้คนข้างหลัง ต้องมีซักคนแหละที่เอา !!! (อ้อ น้ำดื่มที่ให้เป็นน้ำประปานะจ๊ะ ทนกลิ่นคลอรีนนิดนึง คงไม่มีใครเปิดน้ำแร่ออร่าให้แน่ ๆ อิอิ)

คอนเสิร์ตจบแล้ว อย่าเพิ่งรีบออก อย่าทำตัวเหมือนคนในโรงหนังที่ไม่ดูเครดิตหนังตอนท้าย เป็นหน้าที่ของทุกคนที่ต้องยืนอังกอร์ (ซะงั้น) ช่วยกันตะโกนเข้าไป ส่วนมากก็จะมีอังกอร์ (หลายศิลปินไม่ยอมเล่นเพลงเด่น ๆ แต่มาเล่นในอังกอร์ซะงั้น - - - นั่นแน่ แสดงว่ามีการวางแผนมาก่อน) บางวงก็เล่น 2-3 รอบ ยืนให้นานที่สุด จนกว่าไฟจะเปิด สต๊าฟจะเข็นเครื่องดนตรีไปนั่นแหละ ค่อยทยอยออก

หลังจบคอนเสิร์ต
เก็บความรู้สึกดี ๆ จากงานคอนเสิร์ตไปโม้ให้คนที่ไม่ได้ไปฟัง (ฮ่า ๆๆๆ) หรือจะเอาเขียนบล็อกหากินแบบนี้ก็ได้

สุดท้าย อย่าลืมอุดหนุนผลงานเพลงของศิลปิน การที่เค้าจะมาได้ก็ต้องอาศัยยอดขายจากที่นั้น ๆ เป็นหลัก ยอดการดาวโหลด mp3 ทำให้เชื่อได้ว่าศิลปินนั้นดังจริง แต่ไม่ได้เป็นตัวกระตุ้นการที่จะมาของศิลปิน

+++

100 rock festival 2006
ประทับใจ ที่ได้เจอตัวเป็น ๆ ของ Ian Brownตำนานที่ยังมีชีวิต history of the late 80s ป๋าออกมาจากเวทีแบบไมมีปี่มีขลุ่ย ดนตรีที่เค้าเปิดคั่นเวลายังไม่ทันจบ ดันมาชวนคนดูเต้นซะงั้น ทำตัวให้สมเป็นศิลปินใหญ่หน่อยเจ้ะ

Franz Ferdinand เล่นมันส์โคด ๆ โดดจนเกือบเสียชีวิต

Oasis แกกลับมาทำม๊ายยย ใครเค้าอยากดูกัน (อ้าว น้อง bosie แอบเคือง) แต่โชว์คราวนี้คิดว่าผ่อนคลายกว่าครั้งแรก ยังไงก็ขอบคุณที่กลับมา คงไม่ต้องเห็นพวกแกเป็นครั้งที่ 3 เอ๊ย อยากเห็นอีกจ้า ^^ มาอีกนะ จู๊บ ๆ

Maximo Park วงอะไรไม่รู้จัก แต่ว่าเล่นสดโคดมันส์ เริ่มเป็นแฟนแล้วนะ ชอบท่ากระโดดกางขา 180 องศา จริง ๆ โย่ว

Snow Patrol ขอบคุณที่พยายามยัดเยียดซิงเกิ้ลใหม่ ๆ ให้พวกเรา (ฮ่า ๆ) ตลอดโชว์ของคุณพยายามขายเพลงใหม่ ๆ ตลอด ไม่ต้องห่วงจ้า mp3 กันให้กระจุย เอิ๊กกกก

Placebo ที่ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมาแสดงที่นี่ (ประเทศไทยเป็นโชว์เดียวในรอบสองเดือนในตารางทัวร์ของ Placebo) ขอบคุณที่พยายามพูดภาษาไทย และปล่อยมุขให้ผ่อนคลายบ้าง เจ๋งโคด กับท่าจับมือโค้งขอบคุณคนดูตอนจบ ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมาจาก Placebo ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้ง Eye Shadow เจ๊ยังสวยเหมือนเดิมจ้ะ

ขออภัย dEUS กับ The Future Heads ที่ไม่ได้ดูจ้ะ

ขอบคุณ sicky สำหรับไฟแช็กช่วยชีวิต ^^

2006/Jan/24

กลับมาแล้วจ้าาาาาาา

หายไปสามชาติกว่า ๆ หวังว่าคงยังจำกันได้นะ อิอิ

ตอนนี้กิจการน้อย ๆ เปิดแล้วจ้า

in·di·go (ĭn'dĭ-gō') pronunciation

n., pl. -gos or -goes.

The hue of that portion of the visible spectrum lying between blue and violet, evoked in the human observer by radiant energy with wavelengths of approximately 420 to 450 nanometers; a dark blue to grayish purple blue.

clos·et (klŏz'ĭt, klô'zĭt) pronunciation
n.

A cabinet or enclosed recess for linens, household supplies, or clothing.

Indigo Closet
ไม่ได้มีความหมายอะไรพิเศษ มันพอดีเป็นอะไรที่ลงตั๊วลงตัว
ชอบโทนสีฟ้า-น้ำเงิน และคำว่า " ตู้เสื้อผ้า " กับร้านเสื้อผ้าก็ไม่เลวนัก
(จนบัดนี้พ่อแม่ยังจำไม่ได้ ว่าชื่อร้านอะไรของมัน)

สินค้า เครื่องแต่งกายผ้าฝ้าย ยับแอนด์ย้อม

มีกิจการเอง ก็ยากเหมือนกัน
งานอะไรที่ต้องคิดคนเดียว ใช่ มันได้อิสระ แต่มันรู้สึกไม่มีผู้ร่วมขบวนการ กลัวว่าที่ทำไป ไม่รู้จะถูกหรือผิด (หลังจากที่เคยตัดสินใจผิดกับการทำเสื้อเองมาแล้ว)
ทำทุกอย่าง เท่าที่จะนึกได้ (มีตัวช่วยในบางโอกาส) เฝ้าร้านแบบไม่มีวันหยุด (หยุดที่นี่ ก็ไปเจเจต่อ) ดูของมาขาย ติดต่อโรงงาน สั่งของ กะสต๊อก ดูเทรนด์สี เทรนด์แบบ คิดแบบใหม่ ๆ (แต่ตอนนี้ยังไม่ได้คิด ขี้เกียจ ...) รับของ ส่งของ ขายหน้าร้าน กดดันลูกค้า กดดันโรงงาน กดดันตัวเอง เงินหมุน หมุนเงิน ฯลฯ อ้อ จะทำเว็บไซต์อีกด้วย !!!

แต่แล้ว
สำหรับเรา มันก็ดีกว่าการไปทำงาน เป็นพนักงานบริษัทเหมือนเดิม
(ตอนนี้กลัวการทำงานบริษัทมาก)

อย่างน้อยที่ร้านจะมาเปิด ปิด กี่โมงก็ได้
ปวดหัว ไม่สบาย ก็แอบหลับได้
กินขนมในเวลาขายได้
มีเงินสดผ่านมือทุกวัน (ถึงแม้เดี๋ยวมันก็จะไปก็เถอะ)

เคยนึกเสียใจและเสียดายกับกองเสื้อยืดที่เคยทำเอง (แต่เจ๊ง) เหมือนกัน
แต่ตอนนี้กลับนึกขอบใจมัน ขอบใจไอ่คนที่โกงเรา
ทำให้เราได้หันหลังให้กับขบวนการเสื้อยืด หันมามีชีวิตใหม่ (ที่ดีกว่า)
ปวดหัวน้อยกว่า

อุ๊ยยยย
ป้าบ่นอะไรเนี่ยะะะะ

เอาเป็นว่า ถ้าอยากจะ Out Trend ก็แวะมาได้ที่ Indigo Closet นะจ๊ะ
พิเศษ !!! สำหรับชาว exteen จะได้ราคาแพงกว่าหน้าร้านปกติ 50 % จ้ะ

2005/Oct/25

ละครจากชีวิตจริง


องก์ที่ 1

" แม่ง เอ๊ยย "
เสียงสบถมาจากในใจ แต่ปากห้ามได้นิดนุงบ่นออกไป " อะไรวะเนี่ยะ "
ผ้าที่สั่งตัด เย็บประกอบไปแล้ว ติดโบว์ย้วย ๆ ห่วย ๆไปดูแล้ววิงเวียน คล้ายจะเป็นลม
นั่งยันนอนยัน ไอ่แบบเสร่อ ๆ กับผ้าเหี้ย ๆ แบบนี้ ไม่ใช่ของชั้นแน่นอน
ชั้นจะขายของแพง (ถึงจะเอาวัสดุห่วย ๆ มาใช้ก็เหอะ)
ไอ่ผ้าไร้สกุลรุนชาติแบบนี้ ขนาดทำเป็นเสื้อทับตัวละ39 ยังไม่มีใครซื้อ มาตกในออเด้อของชั้นเมื่อไร

เอ่อ ... ทางโรงเย็บก็พูดไม่ออก บอกว่าอันนี้ผ้าของคุณน้องชัวเด่
เพราะโรงตัดเค้าส่งมาให้ทางนี้
อิชั้นวิ่งขาขวิดไปถึงบ้าน รีบคว้าตัวอย่างผ้าที่เคยตัดไว้ มาเปรียบเทียบ
" ตาบอดยังดูรู้ว่าไม่ใช่ " (นึกในใจ)
ให้โรงเย็บดูให้เห็นเป็นพยาน
ให้คนที่มีการศึกษาสูงสุดระดับด๊อกเต้อ มาก็ต้องดูรู้ (แน่ล่ะสิ)
ทุกคนลงความเห็นว่าไม่เหมือนกัน
แล้วผ้าที่พวกเค้าเย็บไปนั้น
มัน "เหี้ย" กว่าผ้าของอิชั้นจริง ๆ


องก์ที่ 2

จักรยานเคลื่อนตัวโซซัดโซเซ อาจจะเพราะรองรับน้ำหนักตัวอิชั้นไม่ไหว
หรือว่าเพราะแรงโกรธ ทำให้ขับเคลื่อนไม่ถนัด
พลันที่รู้ว่า " กูโดนของดีเข้าแล้ว "
ก็ยืมจักรยานโรงเย็บ ปั่นไปโรงตัด
" เฉ่ง "
อยากจะหาตัวฆาตรกร
โกรธมือสั่น เสียงสั่น ตาพร่า
แม่ง เอาผ้าเหี้ย ๆ มายัดให้ เลวซะไม่มี ไว้ใจไม่ได้


องค์ที่ 3

" พี่ไม่เค้ย ไม่เคยทำผ้าแบบนี้ ที่ทำก็มีของน้องหมูคนเดียว
เพราะผ้าแพงแบบนี้พี่ทำไม่คุ้ม " (เออ กูก็ว่า ผ้ากูน่ะแพ้งแพง แต่ทำไมผ้าที่ส่งมาให้มันกลับเป็นผ้าเหี้ย ๆ เสร่อ ๆ แบบนั้น)

" หนูบอกตรง ๆ ว่าหนูก็ไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นได้ไง ผ้าที่ตัดตัวอย่างหนูก็ลากมันมาจากม้วนเดียวกัน คือแค่สงสัยว่า ทำไม ผ้าที่พี่ตัดไปมีแต่ผ้าแบบนี้ (ผ้าเหี้ย ๆ) ไม่มีผ้าดีเลยซักตัว ... หรือว่าที่หนูลากมาตัด 2 หลา นั่น มันหมดผ้าดีพอดี ?? "

" เอ่อ นั่นน่ะสิ เนี่ยะ ถ้าพี่รับงานหลายเจ้านะ จะต้องคิดหนัก แต่นี่ ไม่ได้รับงานใครเลย มีของน้องหมูกะน้องหมา เนี้ยะ ตอนตัดผ้า เด็กพี่ยังบอกเลยว่า ทำไมผ้ามันย้วย ๆ (ห่วยๆ) "

" นั่นสิ หนูบอกตามตรง ว่าสงสัยมาก ถ้าร้านผ้ามันยัดผ้ามาอย่างที่ใคร ๆ ว่า มันต้องมีตัวดีบ้างในกองที่พี่ตัดไป แต่นี่ ทำไมมันเป็นผ้านี้ (ผ้าเหี้ยๆ ) ซะหมด อันนี้หนูทำเองกะมือ ดึงผ้าออกมาจากม้วนเอง ไม่ได้ใช้ผ้าสต๊อก"

พอดีน้องหมาเข้ามา คุณพี่เลยเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง ทั้งสองทำหน้าครุ่นคิด (ในใจอาจจะแอบสมน้ำหน้า)

" เอางี้ น้องหมูลองเอาคอออก แล้วทำแบบนี้ เด๋วยังไงมาเอาที่รีด elna ของพี่ไปใช้ก่อนแล้วกัน จะได้ดูดีขึ้นมาหน่อย "

"ตอนนี้หนูบอกที่เย็บว่าให้หยุดเย็บก่อนบอกตามตรงค่ะพี่ล๊อทนี้ถ้าหนูไม่ทิ้ง ก็จะเอาไปบริจาคเด็กดอย เสื้อ (เหี้ยๆ) แบบนี้ หนูไม่ขายค่ะ "

ทั้งหมด ตกอยู่ในภวังค์ ได้โอกาสลากลับ
ในที่สุดก็ (ยัง) จับฆาตรกรไม่ได้


องก์ที่ 4

แม่งเอ๊ย คนจะซวย โดนของดีเข้าสองทีติด ๆ
ล็อทแรกที่ตัดผ้า เดือนกว่า ๆ ที่ผ่านมา
มีผ้าสีนึงหายไป 1/3 ของจำนวนทั้งหมด
โทรไปเฉ่งโรงเย็บ ทำเสียงใส ว่าตัดตามนั้น
โทรไปเฉ่งร้านผ้า เค้าก็ว่าตามนั้น แต่ดูมีน้ำเสียงรับผิดชอบหน่อย
สรุป ต่อมาลดผ้าให้นิดหน่อยแล้วก็แถมมาให้ ตอนนั้นมีปัญหาเรื่องน้ำหนักผ้า โอเคร้ ซื้อคราวต่อมาก็ชั่งก่อนยกขึ้นรถ ... ไม่มีปัญหา

มาคราวนี้ก็มีปํญหาอีกจนได้
ผ้านี้เคยซื้อเมื่อนานมาแล้วแต่ยังไม่ได้ใช้ พอถึงคราวจะใช้ ก็ลากออกมาตัดตัวอย่างเอง
ไม่มีปัญหา
ผ้าก็เหมือนสเป๊กทุกอย่าง
พอเอาไปตัดที่ร้าน ... มันก็ออกมาเป็นอย่างเรื่องราวข้างบน
มีคนบอกว่า อาจจะโดนยัดผ้ามา ข้างนอกผ้าดี ข้างในผ้าห่วย
ค่ะ ยอมรับว่าเป็นไปได้
แต่ทำไม ไอ่จำนวนที่ตัดมาทั้งหมด มันเป็นผ้าเหี้ยหมดเลยล่ะ
ถ้ามันมีดีมั่ง เหี้ยมั่ง มันก็ต้องปนในนั้นสิ ???
นี่อะไร เหี้ยหมด เหี้ยหมด เหี้ยหมด
อาจจะบังเอิญเนาะ ไอ่ผ้าตัวอย่างที่ลากออกมาใช้ 2 หลา มันดีอยู่แค่สองหลา (จากร้อยกว่าหลา) หม๊ดของดีพอดีตรงที่มือชั้น อื่อเป็นไปได้ (เล่าให้เด็ก ป 2 ฟัง ยังไม่เชื่อ)

ผู้ต้องหาเบอร์ 1 - โรงตัด
คราวแรกที่ตัด ชั้นก็บอกไปว่าเนี่ยะซื้อผ้าสต๊อกมาทำตัวอย่าง (ผ้าสต๊อกคือผ้าที่เหลือจากการทำออเด้อใหญ่ ๆ จะ มาขายเป็นม้วนเล็กม้วนน้อย ราคาจะต่ำกว่าผ้าดีมาก เหมาะสำหรับทำตัวอย่าง) เค้าก็บอกว่า ผ้าสต๊อกกับผ้าจริงไม่เหมือนกันน๊า ชั้นก็ว่าไม่ไมนด์ค่ะ จะดูแค่ทรงและความเป็นไปได้

มาคราวนี้ เธอคงนึกว่าชั้นเอาผ้าตัวอย่างมาตัด เพราะเธอจะได้อ้างได้ว่ามันไม่เหมือนกัน แต่ขอโทษชั้นลากผ้านี้ออกมาจากม้วนด้วยตัวชั้นเอง นับว่าคราวนี้โชคดีที่ยังมีหลักฐานเก็บไว้กับตัว ถ้าชั้นไม่ตัดเสื้อตัวอย่างนั้นไว้ ตอนนี้ก็คงนั่งเอ๋อ ว่า เออ กรูจำผิดเอง

ผู้ต้องหาเบอร์ 2 - ร้านขายผ้า
คราวที่แล้วมีปัญหาผ้าหายไปหลายกิโล จับมือใครดมไม่ได้ แต่นั่งวิเคราะห์แล้วก็โยนความผิดให้ร้านขายผ้า เค้าก็โอเค ยอมรับความผิดไป ทั้ง ๆ ที่อาจจะไม่ผิด แต่อยากให้กลับมาซื้อกันอีก

มาคราวนี้ ความเป็นไปได้ที่จะโดนยัดผ้ามาข้างใน แต่ ถ้ามันมีผ้าดีผ้าเลว ก็ต้องมมีปะปนกันในกองเสื้อใช่มิ แต่นี่ไม่มี ไม่มี ไม่มี เลวหมด

+++

เรื่องนี้ ถึงจะไม่มีใครผิด แต่มันก็ต้องมีคนผิด
ไม่งั้นเรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้นแน่
ถึงจะไม่มีใครผิดเลย แต่ก็ทำใจยอมรับหันกลับไปจูบปากเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว
ต่อหน้าได้แต่ยิ้มทักทาย แต่จะไม่มีการร่วมงานกันอีกแล้ว

ตอนนี้เปลี่ยนหัวบล๊อกเป็นอย่างเดิมซะที
ไม่ทำมันแล้วเสื้อทำเองแบบนี้ ถ้าจะทำ บอกได้คำเดียวว่าเปลี่ยนโรงตัดและร้านผ้า
ไว้ใจไม่ได้ซักที่
ตอนนี้ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดแล้วว่าซื้อเค้ามาขายดีกว่า
ถ้ามาเยี่ยมที่ร้าน
อย่าถามหาเสื้อที่ทำเอง
เป็นประสบการณ์ที่ได้มาเป็นอย่างดี
มองย้อนกลับไป เสียดายเงินแสนก้อนนี้
จะว่าเป็นค่าเรียนรู้ ก็แพงเอาการอยู่
การเรียนรู้ จะเริ่มต้นขึ้นอีกรอบ ด้วยค่าเรียนที่มากกว่าเดิม
ตอนที่ซื้อของมาขาย เพราะจะเป็นของหลักในร้าน

เป็นกำลังใจให้ด้วย
อาเมน



หมูบ้า หมูบ้าน
View full profile