ก๊อก ๆ ๆ
มีใครอยู่มั่งป่าวเอ่ย
ผ่านไปกี่อาทิตย์ฟระเนี่ยะ
ก็ยังไม่มีอะไรจะเล่าเหมือนเดิม !!!!!!!!!!!!!
2005/Oct/23
2005/Sep/29
ตั้งไทเทิ่ลซะดูดีว่าคนทำเสื้อ แต่บล๊อกไม่เคยให้ความรู้ใด ๆ เกี่ยวกับการทำเสื้อเลย (อย่าเพิ่งสาปส่งนะคะ) แบบว่าช่วงนี้ก็กระดึบ ๆ งานไปเรื่อย มีพลาดมั่งเรื่อยเปื่อย ร้านจะเปิดอยู่รอมร่อ เพิ่งจะมีเสื้ออยู่สามถุง (หญ่าย ๆ)
ตอนนี้มีสมาชิกใหม่มาอีก เป็นไอ่ตัวเล็กตัวตัว (น้องสุภาพร) คลอกใหม่ มาตัวใสเชียว น่ากลัวมาก ถ้าเลี้ยงรอดระดับนี้ ไม่ว่านกเล็กขนาดไหนก็ไม่กลัวอีกแล้ว
เจ้าสองตัวนี้เป็นพี่น้องกัน เกิดห่างกันแค่ 3 วัน แต่ไม่รู้ทำไมตัวเล็กมันตกไซส์มากไม่เชื่ออย่าลบหลู่
จิ๋วกับโหน่ง นอนกลางวัน (จริง ๆ มันนอนทั้งวัน)
ไอ่จิ๋วตอนมาลูกกะตายังอยู่ในวุ้นอยู่เลย สภาพเหมือนลูกอ๊อด แต่ฉลาดและแข็งแรง สามารถเดินไปตามทิศทางและกลิ่นของอาหารได้
+++
เข้าเรื่องดีกว่า
เรื่องนางงามมิสไทยแลนเวิลด์ แองจี้ ออกมาประกาศความจริงพร้อมน้ำตาว่าเหตุใดถึงต้องลาออกจากตำแหน่ง
ไม่อยากจะคุย (ถุย) ว่าตอนแรกสุดที่ออกมานั่งแถลงข่าวกับบีอีซี ยังบอกกับที่บ้านว่าต้องมีเบื้องลึกแน่ ๆ
ก็คนอะไรจะโง่ปานนั้น อายุตั้ง 21 จบ ม 6 มาไม่รู้กี่ชาติแล้ว ดันอยากจะมาเรียนต่อตอนนี้ แถมบอกว่าติดสัญญางานเดินแบบ งานนางงามหนักเกิน มาประกวดเล่น ๆ ไม่คิดว่าจะได้
อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ !!!
และแล้วตอนนี้ความจริงก็เปิดเผย แอ่น แอ๊น
ตัดอนาคตตัวเองแท้ ๆ โถ ยัยฝรั่งหัวหมอ คิดจะมาขอเงินเดือนแสนห้า อพาทเม้นท์ใจกลางเมืองพร้อมฟิตเนส เพราะหาว่าสัญญาไม่เป็นธรรม อ่านภาษาไทยไม่ออกไม่รู้ว่าตอนประกวดแม่ไม่ช่วยอ่านสัญญาหรือไง (สงสัยถ้ามีสัญญาให้ไปไถนาต้องไปแน่ ๆ เพราะอ่านไม่ออก) แล้วไอ่เงินรางวัลกับของร่วม ๆ สามล้านนั่นกะจะเก็บไว้กินดอกเบี้ยหรือไง กะจะมากอบโกยโดยไม่ลงทุน นี่คงคิดว่าประกวดมิสอเมริกาของโดนัล ทรัมป์ อยู่มั้ง !!! จะได้อยู่อพาทเม้นท์สุดหรูที่นิวยอร์ก (ใช่มิ)
แองจี้ภาพจาก mthai
เธอบอกว่าไม่มีบ้านอยู่ที่เมืองไทย ... ตายละหว่า ไม่งั้นต่อไปบริษัทนางงามไม่ต้องจ่ายเงินเดือนระดับผู้บริหารระดับสูงให้กับพวกหล่อนเหรอยะเอะอะบอกไม่มีบ้าน ถ้าคนมาจากเชียงใหม่บอกไม่มีบ้าน คนมาจากลำลูกกาบอกไม่มีบ้านแถวบริษัท ... จ่ายปีนึงตั้งเท่าไร เอาไปบริจาคเด็กยากไร้สร้างภาพองค์กรดีกว่ากันเย๊อะ
แต่ก่อนก็เห็นนางงามจน ๆ เค้าก็ประกวดกันได้ ดูอย่างกบปภัสราดิ๊ จนจะตาย บ้านอยู่บ้านนอก ก็ไม่เห็นตายนิ ทำงานมีหน้ามีตา
สมัยลูกเกด ไม่แน่ใจว่าเธอมีบ้านที่ไทยหรือเปล่า (แต่ลูกเกดก็อิมพอตมาเหมือนกัน พูดไทยแทบไม่กระดิก) ก็มีชีวิตรอดมาได้
เป็นการออกมาแถลงข่าวฝ่ายเดียวโดยที่เราไม่ได้เห็นใจเธอเลยซักนิด เห็นเธอบอกว่าถ้าสัญญานี้ไม่ได้รับการพิจารณา แองจี้ก็ต้องขอกลับบ้าน (ออสฯ) ... ในที่สุด เธอก็ได้กลับสมใจ คริ ๆ ๆ ทำตัวเองแต๊ ๆ
ส่วนไอ่ภาพโป๊ สำหรับเราเป็นประเด็นรองไปแล้ว เพราะเรื่องเรียกร้องผลประโยชน์มันใหญ่กว่า เสร่อ
ก่อนหน้านี้ก็มีเวทีนางงามนึง ที่รองฯ ขอถอนตัว มาถกในรายการถึงลูกถึงคน เพราะไม่มีความเป็นธรรมเรื่องเงินเดือนอะไรเทือกนี้เหมือนกัน ว่าไปก็สงสารเธอคนนั้น ที่ทำอะไรโดยไม่คิดให้แน่นอน คนอื่นเค้าอยู่กันได้ต่อมามีชื่อเสียงโด่งดัง เล่นไม่ยอมลงทุน ก็จบลงแค่นั้น
เธอว่า ไม่มีช่างแต่งหน้าทำผม ค่าชุด ค่าเดินทาง ค่ากิน เธอต้องออกเองหมด เธอไม่ทำหรอก ขาดทุน !!! (อันนี้เติมเอง) แหม คิดได้สั้น ๆ แบบนี้ก็สมควรแล้วที่ลาออกไป ของแบบนี้มันก็ต้องมีลงทุนกันบ้าง เธอลงทุนดี ก็มีผลตอบแทนกลับมาดี ได้เป็นดารา พิธีกร โชว์ตัว เยอะแยะ ตอนท้าย ๆ รายการเห็นเธอหน้าเจื่อนเหมือนกัน เพราะรุ่นพี่นางงามมาชี้แจงให้เป็นข้อ ๆ ให้ฟัง เธอคงเสียดาย ไม่น่าโง่เรยกรู หุหุหุ
สุดท้ายก๊อ บ๋ายบายแองจี้
อ่านข่าวแองจี้เต็ม ๆ ที่นี่ฮ่ะ
2005/Sep/14
เอาเหอะ ช่วงนี้หาย ๆ ไป ไป ๆ มา ๆ วนเวียนอยู่แถวนี้
หลังจากนอนอืดถืด บ่นว่างไปว่างมาซะหลายเดือน ตอนนี้งานเริ่มทำไม่ทันแล้วจ้า (เอ๊ะ กลิ่นนี้คุ้น ๆ เหมือนสามเดือนก่อนเคยพูดไม่เว้นแต่ละวัน)
โถ มาทำจริง ใครมันล่ะจะไปนึกว่ากว่าไอ่เสื้อตัวนึงมันจะคลอดออกมาเนี้ยะ มันยากนะเฟร่ย นี่ขึ้นแบบไปเป็นสิบตัว สุดท้ายก็ตัดใจว่า เอาวะ ล๊อทแรกมันก็ต้องมีอะไรพลาดกันบ้าง ก็นั่งปั่นอยู่คนเดียว หน้าตาเรามันก็ดันเป็นเหมือนพวกติงต๊อง ไม่มีมารยา แต่ที่ไหนได้ ตรูคิดอยู่ตลอดแหละ
วันนี้ตัดผ้ามา ทั้งหมดมัน 6 ม้วน จำนวนก็ใกล้เคียงกัน แต่ตัดออกมาแล้ว มีสีนึงมันน้อยกว่าชาวบ้านอีกห้าสีไป 30 ตัว (1 ใน 3 เชียวนะนั่น) เริ่มปวดหัวจี๊ดขึ้นมาแล้วสิ มันจะหายไปไหนล่ะ
- ร้านขายผ้า อาจจะชั่งกิโลมาผิด แบบว่ามีตัดแบ่งขายไปแล้วแต่ว่าไม่ได้เขียนแก้น้ำหนักใหม่
- ร้านตัดผ้า จะแฮ้ปผ้าเราไปไหม (จริง ๆ ก็ไม่รู้จะแฮปไปทำไมสีเดียว)
โทรไปถามร้านตัดผ้าด้วยเสียงใสซื่อบริสุทธิ์ว่ามันหายไปไหนเคอะเนี่ยะ ได้คำตอบมาว่าไม่รู้ ... เพราะว่าก็ตัดไปหมดนั่นแหละ
ต้องไปจิกร้านผ้าอีกทอดนึง
แต่มันก็หายไปแล้วล่ะ ช่วยไม่ได้ แค่คราวหน้าต้องเช็กให้ดี ... อยู่ที่เรียนรู้ ~ อยู่ที่ยอมรับมานนน ~
+++
ในที่สุด ueay ก็กลับมาเมืองไทยแล้ว โดยสวัสดิภาพ (แล้วจะหาเหยื่อที่ไหนคอยหิ้วซีดีที่อังกฤษให้เนี้ยะ) นัดกันไปทำบุญโลงศพ ที่มูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง แบบว่าคุณสามีเธอไปทำงานที่เมกา คุณเธอเลยต้องมาทำแทน (ปกติคุณสามีเค้าทำไม่มีขาดทู้กเดือน) เราก็เลยติดร่างบุญ ขอไปทำบุญด้วย
ขั้นตอนก็มีหลายอยู่เหมือนกัน แบบว่าไม่เคยมาก็หน้าเหวอเล็กน้อย แต่ก็สงบดี คนไม่พลุกพล่านมาก (หรือว่าไปตอนเย็นหว่า) บริจาคโลงศพ + ผ้าห่อศพ ไป 1 ชุด ถ้ามีโอกาสจะทำอีก แต่ก็จะแบ่งทำอีกที่นึงด้วย เป็นบ้านเอดส์ของมูลนิธินักบุญคามิลโลที่ระยอง อยากทำอีกหลายที่มาก เช่น บ้านคนพิการซ้ำซ้อน (เห็นแล้วน้ำตาจะร่วง) หรือเด็กกำพร้า จากปกติชวนไปกันไปนั่งดื่ม เปลี่ยนมาชวนกันไปทำบุญ ก็ท่าจะดีไม่น้อย
+++
เมื่อวานระหว่างรอเพื่อน ตัดสินใจไปดูหนังคนเดียวดีกว่า แหม คนมันไม่เคยนี่หน่า ไม่ใช่คอหนังอีกตะหาก ไปดูโปรแกรม ต้องตัดสินใจใน 3 วิ (เวลากระชั้น นักธุรกิจจริงจริ๊งงง) ดูเรื่อง My Date With Drew เพราะอย่างเดียว เห็นหน้า เจ๊ Drew Barrymore
ภาพนี้เจ๊ผอมเกินไปหรือเปล่ารีทัชแหง อิอิ
เป็นเรื่องของคนธรรมดาที่ไม่ธรรมดา ที่อยากจะขอเดทกับ ดรูว์ ดาราคนโปรด โดยมีเวลาแค่ 30 วัน ที่สำคัญ หมอนี่ถังแตกอีกต่างหาก
จุดประกายจากการที่หมอชนะเกมโชว์ โดยคำตอบคือดรูว์ แบรี่มอร์ และได้รับเงินรางวัล 1,100 ดอลฯ เลยจุดประกายว่า แอบหลงรักดาราสาวตั้งแต่อายุ 10 ขวบ โอกาสนี้กับเงินก้อนนี้ อยากจะขอเดทกับเธอซักครั้ง
แต่มันไม่ง่ายน่ะสิ
โดยถ่ายทำเรื่องราวทั้งหมดผ่านกล้องวีดีโอที่รูดจากบัตรเพื่อน และต้องคืนใน 30 วัน (เพราะจะซื้อหลอก ๆ แล้วแกล้งไปเคลมของคืนภายใน 30 วัน)
ตาคนซ้ายมือสุดเนี่ยะแหละ ตัวเอกกับDrew crew เก่งจริง ๆ พวกเอ็ง
กว่าจะเข้าถึงตัวดรูว์ได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะแฟน ๆ เธอ ก็มีมากมาย พวกบ้าดาราก็เยอะ ไม่ใช่เรื่อง ที่จะให้ดารามาเดทกับใครก็ไม่รู้ !
หมอ ก็มีทีมงาน (เพื่อน ๆ นั่นแหละ) ช่วยเหลือทุกทาง ติดต่อคนนู้นคนนี้ให้ จนเข้าใกล้ดรูว์ที่สุด
ยังมิวาย ยังไม่ได้เจอ
หนังเกือบจบ ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของดรูว์ - ตอนนี้ใจฝ่อเล็กน้อย นี่ตรูเสียตังมาดูไอ่เวรนนี่ทำไมอะ
และแล้ว วันที่ 87 วันที่หมอนี่หมดหวังในการได้เดทกับดรูว์ ก็ดันฟ้าประทาน ให้ดรูว์เพิ่งจะรู้ข่าวนี้แล้วก็ยินดีเดทด้วย (โอ้)
ไม่อยากจะเชื่อเลย ที่ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง สถานที่จริง คนจริง ๆ เวลานั้นจริง ๆ
สังคมเมกันมันบ้ามาก ๆ ทำได้ ! กว่าจะเข้าถึงตัวดรูว์ มีผู้กำกับ คนเขียนบทหนังดรูว์ คนที่ดรูว์เคยหลงรัก ญาติดรูว์ เพื่อนดรูว์ คนนวดหน้าดรูว์ ฟิตเนสเทรนเน่อ ฯลฯ เพราะไอ่หมอนี่ถังแตกและบอกว่าอยากทำหนังสารคดีเรื่องนี้ ทุกอย่างก็เลยฟรี ! ทุกคนเต็มใจให้ความช่วยเหลือ
สงสัยเจ๊ดรูว์จะซื้อหนังสารคดีนี้ไว้ใน flower films ของเธอเอง (ก็มีคนปลื้มตัวเองซะขนาดนี้ คงไม่ให้ค่ายอื่นซื้อไป)
สุดท้าย
อะไรก็เกิดขึ้นได้
เพราะฉนั้นอย่าสิ้นหวัง
ถ้าเราอยากจะเดทกับ Brad Pitt บ้าง
ก็คงมีหวัง
คริ ๆๆ
My Date With Drew - หาชมได้ตามโรงภาพยนตร์ขนาดเล็กทั่งประเทศแล้ว วันนี้
" IF YOU DON'T TAKE RISKS, YOU'LL HAVE A WASTED SOUL"
Drew Barrymore
